Paryż - nie tylko turystyczne linki sponsorowane » blues http://city-paris.info Przyjazne i tematyczne artykuły sponsorowane. Turystyka i inne. Tue, 22 Feb 2011 11:08:43 +0000 http://wordpress.org/?v=2.8 en hourly 1 Blues kiedyś a współcześnie http://city-paris.info/blues-kiedys-a-wspolczesnie/ http://city-paris.info/blues-kiedys-a-wspolczesnie/#comments Wed, 09 Sep 2009 12:41:57 +0000 admin http://city-paris.info/?p=24 W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych blues zaczął tracić swych fanów wśród społeczności murzyńskiej na rzecz rytmicznego hiphopu i rapu.
Dziś nic ulega wątpliwości. że przyszłość bluesa zależy nie tylko od czarnych muzyków. Do najwybitniejszych bluesmanów zalicza się obecnie Brytyjczyka Erica Claptona i nieżyjącego już białego Teksańczyka S. R. Vaughana. Po śmierci takich mistrzów jak Little Walter czy Walter Horton ich spuściznę przejęli biali artyści – Jerry Portoy oraz Kim Wilson.
Lata osiemdziesiąte przyniosły niespodziewany sukces dwóm czarnym bluesmanom. Prawie siedemdziesięcioletni, zasłużony muzyk John Lee Hooker wydał płytę zatytułowaną The HelIler, która sprzedała się w liczbie ponad miliona egzemplarzy, zaś sam artysta został zaangażowany do serii prestiżowych reklam telewizyjnych. Z kolei bliski soulu wokalista i gitarzysta Robert Cray zyskał popularność gwiazdy bluesa. Jako młody człowiek przyciągnął rzeszę nowych fanów i utorował drogę kolejnym wykonawcom – Joe Louis Walkerowi i Shermanowi Robertsonowi

Współczesny blues różni się od tego sprzed pięćdziesięciu lat. granego przez Muddy’ego Watersa. Blues zawsze opowiadał o prozie życia. W tekstach z końca dwudziestego wieku pojawiają się czasem komputer i karta kredytowa. Wciąż wiele jest na świecie ubóstwa, narkotyków. bezrobocia i rozbitych rodzin. Aktualny jest również najważniejszy spośród bluesowych tematów – złożone stosunki międzyludzkie.

Amerykański blues stanowił inspirację dla muzyków z grup beatowych, które pojawiły się w latach sześćdziesiątych w Londynie i w Liverpoolu, takich jak Rolling Stonesi i Beatlesi. Wprawdzie styl Rolling Stonesów zmieniał się z biegiem lat, zawsze jednak widać w nim było bluesowe korzenie.

]]> http://city-paris.info/blues-kiedys-a-wspolczesnie/feed/ 1 Bluesmani jako rockendrolowcy http://city-paris.info/bluesmani-jako-rockendrolowcy/ http://city-paris.info/bluesmani-jako-rockendrolowcy/#comments Wed, 09 Sep 2009 12:34:21 +0000 admin http://city-paris.info/?p=21 Niektórzy bluesmani sprostali wyzwaniu i przekwalifikowali się na artystów rock’n'rollowych. Czarnoskóry wokalista i pianista z Nowego Orleanu, Fats Domino, skomponował wiele tanecznych utworów (na przykład Aill ‘t It (/ S/liIlI7e), bez których trudno było sobie wyobrazić prywatkę. Miłośnicy tanecznego szalelistwa uwielbiali żywiołowe kawałki Little Richarda, natomiast w towarzystwie kameralnym ceniono jazzujący styl Ray’a Charlesa, niewidomego wokalisty i pianisty z Georgii, który prawdziwe! popularność zyskał dzięki tanecznej piosence W/lii! I’e! SOY (1959). Pod koniec lat pięćdziesiątych blues chicagowski przeżywał kryzys. Nawet tak wspaniali artyści.jak Magic Sam i Otis Rush nie byli w stanie en stawić czoła zalewowi muzyki soulowej napły~ waj’lcej przede wszystkim z Detroit. Największą ijj siłę nabywcze) na rynku płytowym stanowili nasto~ latko\vic. a blues nigdy nie był ich ulubionynl ił gatunkiem muzycznym. Kontynuatorzy tradycji czarncj muzyki oceanu tworzyli grupy bcatowe. Większość z ni, powstała na początku lat sześćdziesiejtych w \\’ICkiej Brytanii – w Londynie. w Li\erpoolu i inn\, miastach. Pierwsze płyty Beatlesów czy Rolli::c Stoncsów zawierają wiele utworów rhythm blucsowych. Tradycjonalista John MayalI załoz: zespół wzorowany na prawdziwych bandach. Gr” w nim wieley mistrzowic gitary – Eric Claptc(także kompozytor muzyki rockowej. były cz1o]]e grupy Cream) i Peter Green.
W Europie powstała bogata sieć klubl1 rhythm ‘n’ bluesowych, gdzie znależli zatrudnien’_ czarnoskórzy arty.ści. na przykład Muddy WatC” i Howlin’ Wolf. Począwszy od pocze)tkulat szes,dziesiątych grupa amerykańskich bluesmanów co roku koncertowała w wielu krajach europejskie jako American Folk Blues Festival. Pod konie. dekady festiwale bluesowe zaczę1y cieszyć s’ rosnącą popularnością w Ameryce, szczególnie w miastach zamieszkanych przez liczną społeczność studencką. W tym samym czasie w S~, Francisco powstało silne środowisko rocka pSIchoclelicznego. Związani z nim muzycy wysok cenili i chętnie występowali z mistrzami czarnet: bluesa. Tacy artyści,jak B. B. King, którzy wcześniej grali jedynie w murzYliskich dzielnicach, 11c’ gle stanęli przed ogromną pub] icznością złożlF głównie z białych, w olbrzymich salach koncert wych, wychwalani przez takie gwiazdy, jak Er. CIapton ,jako wielcy nauczyciele.

]]> http://city-paris.info/bluesmani-jako-rockendrolowcy/feed/ 85